Paul von Hindenburg

Paul von Hindenburg, urodzony 2 października 1847 roku w Poznaniu, był niemieckim dowódcą wojskowym i politykiem. Służył w armii pruskiej, uczestniczył w wojnie prusko-austriackiej i francusko-pruskiej, a podczas I wojny światowej dowodził między innymi 8. Armią. W 1914 roku objął naczelne dowództwo frontu wschodniego i otrzymał stopień feldmarszałka. W latach 1916-1918 był szefem Sztabu Generalnego.

W 1925 roku został wybrany prezydentem Republiki Weimarskiej, a w 1932 roku uzyskał reelekcję. 30 stycznia 1933 powołał Adolfa Hitlera na kanclerza Rzeszy, a po pożarze Reichstagu podpisał dekret ograniczający prawa obywatelskie. Hindenburg był honorowym obywatelem Bytomia, Tarnowskich Gór, Opola, Szczecina, Elbląga i Inowrocławia. Zmarł 2 sierpnia 1934 roku w Neudeck, czyli Ogrodzieńcu.

Na podstawie artykułu „Paul von Hindenburg” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.