Wilhelm Góra

Wilhelm Antoni Góra (18 stycznia 1916 - 21 maja 1975) był polskim piłkarzem, występującym jako pomocnik, a sporadycznie napastnik. Urodził się w Bytomiu, dorastał na Szarleju, obecnie części Piekar Śląskich. Karierę rozpoczął w miejscowym Strzelcu, następnie grał w Pogoni Katowice. W lidze zadebiutował w Cracovii, której barwy reprezentował w 134 spotkaniach. W 1937 roku zdobył z klubem mistrzostwo Polski.

W reprezentacji Polski zadebiutował w 1935 roku w meczu z Łotwą i rozegrał łącznie 16 spotkań. Wziął udział w igrzyskach olimpijskich w 1936 roku oraz mistrzostwach świata w 1938 roku, gdzie Polska zmierzyła się z Brazylią. Podczas II wojny światowej kontynuował grę w krakowskim DTSG, a po powołaniu do Wehrmachtu trafił na front we Włoszech. Po dostaniu się do alianckiej niewoli wstąpił do 2 Korpusu Polskiego. W 1946 roku przyjechał do Szczecina, został aresztowany przez Rosjan, a po ucieczce z więzienia osiedlił się w Hombergu koło Kassel.

Na podstawie artykułu „Wilhelm Góra” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.