Josef Wiessalla

Josef Wiessalla (15 grudnia 1898 - marzec 1945) był niemieckim pisarzem, dziennikarzem i eseistą, urodzonym w Bytomiu. Był jednym z ośmiorga dzieci dróżnika kolejowego. Z powodu trudnej sytuacji materialnej rodziny po szkole podstawowej rozpoczął pracę w hucie. Po służbie wojskowej podczas I wojny światowej wykonywał różne zawody, między innymi pracował jako maszynista, księgowy i reporter. W latach 1919-1921 uczestniczył po stronie niemieckiej w powstaniach śląskich. Należał do związku proletariacko-rewolucyjnych pisarzy; jego członkostwo w KPD nie jest potwierdzone.

Od 1928 roku publikował w gazecie „Der Oberschlesier”. Następnie Max Tau, również pochodzący z Bytomia, zwrócił na niego uwagę wydawnictwa Bruno Cassirera. Wiessalla pisał powieści, opowiadania i sztuki teatralne. W jego utworach pojawiali się prości Ślązacy; „Die Front unter Tage” opowiada o losach górnika, a „Die Empörer” o upadku feudalizmu. Podczas II wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej. Zginął w marcu 1945 roku podczas obrony Wrocławia przed Armią Czerwoną. Po 2000 roku jego niemieckojęzyczna twórczość zainteresowała polskich badaczy.

Na podstawie artykułu „Josef Wiessalla” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.