Hans Lammers

Hans Heinrich Lammers urodził się 27 maja 1879 roku w Lublińcu. Jego rodzina mieszkała tam przez kilka lat, w tej samej kamienicy co rodzina Steinów, po czym przeniosła się do Wrocławia. Lammers ukończył niemieckie gimnazjum w Pszczynie, a następnie studiował na uniwersytetach we Wrocławiu i Heidelbergu. W 1912 roku rozpoczął pracę w sądzie okręgowym w Bytomiu. Walczył podczas I wojny światowej, a od 1921 roku pracował w ministerstwie spraw wewnętrznych.

Do NSDAP wstąpił w 1932 roku. W latach 1933-1945 kierował Kancelarią Rzeszy, początkowo jako sekretarz stanu, a od 1937 roku jako minister. W 1940 roku otrzymał stopień SS-Obergruppenführera. Przygotowywał i prowadził sprawy związane ze zbrodniczą polityką nazistowskich Niemiec, w tym wysiedleniami ludności polskiej z terenów włączonych do Rzeszy. W 1949 roku Amerykański Trybunał Wojskowy w Norymberdze skazał go na 20 lat więzienia. Opuścił więzienie w Landsbergu w 1954 roku. Zmarł 4 stycznia 1962 roku w Düsseldorfie.

Na podstawie artykułu „Hans Lammers” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.