Ewa von Tiele Winckler

Ewa von Tiele-Winckler, znana jako Matka Ewa, była niemiecko-śląską diakonisą luterańską i działaczką charytatywną. Urodziła się w 1866 roku w Bytomiu; artykuł podaje, że przyszła na świat w Miechowicach, gdzie również zmarła w 1930 roku. Była córką Waleski i Huberta von Tiele-Wincklerów, właścicieli Miechowic. W wieku 16 lat przyjęła protestantyzm, a w 1886 roku rozpoczęła przygotowanie do służby diakonackiej i pracy charytatywnej w Bethel koło Bielefeld.

W 1890 roku w Miechowicach otwarto Ostóję Pokoju, dom opieki ufundowany przez jej ojca. Rok później schronienie znalazło tam około czterdziestu kobiet i dzieci. W 1893 roku Ewa przyjęła ordynację diakonacką i założyła w Miechowicach żeński diakonat, którego regulamin opracowała. Po pobycie w Bethel, gdzie była przełożoną diakonis, wróciła do Miechowic w 1901 roku i kierowała diakonatem. Przyczyniła się do otwarcia czterdziestu domów dla bezdomnych dzieci, a siostry przygotowywała do pracy misyjnej w 18 krajach, głównie w Afryce i Azji. Była autorką literatury religijnej, w tym zbioru wierszy „Soli Deo”.

Na podstawie artykułu „Eva von Tiele Winckler” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.