Bogdan Paprocki

Bogdan Stanisław Paprocki, polski śpiewak operowy i tenor, urodził się 23 września 1919 roku w Toruniu. Pochodził z wielodzietnej rodziny nauczycielskiej, miał dwanaścioro rodzeństwa. Śpiewał w chórze szkolnym i w kościele, a naukę śpiewu rozpoczął w Lublinie w 1943 roku. Pierwszy publiczny koncert dał 9 lipca 1944 roku. Później studiował wokalistykę u Ignacego Dygasa, będąc solistą Reprezentacyjnego Zespołu Wojska Polskiego.

Karierę zawodową rozpoczął w 1946 roku w Operze Śląskiej w Bytomiu, gdzie wystąpił jako Alfred w „Traviacie” Giuseppe Verdiego. W kolejnych latach wykonywał między innymi partie Jontka w „Halce” i Stefana w „Strasznym dworze”, a także pieśni i arie Stanisława Moniuszki. W jego repertuarze znalazły się również utwory Rossiniego, Donizettiego, Gounoda, Bizeta, Pucciniego i Offenbacha. Otrzymał między innymi Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia oraz Teatralną Nagrodę Muzyczną im. Jana Kiepury. Zmarł 3 września 2010 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Bogdan Paprocki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.