Adam Didur

Adam Didur (24 grudnia 1874 - 7 stycznia 1946) był polskim śpiewakiem operowym, basem. Urodził się w Woli Sękowej. Naukę śpiewu rozpoczął we Lwowie u Walerego Wysockiego, a dalsze studia odbył we Włoszech. Debiutował w 1894 roku w Pinerolo jako Ojciec Gwardian w operze „Moc przeznaczenia” Giuseppe Verdiego. Występował między innymi we Lwowie, Warszawie, mediolańskiej La Scali oraz nowojorskiej Metropolitan Opera, gdzie zaśpiewał 729 razy. Z zespołem tej opery występował też w innych teatrach Ameryki.

W 1932 roku wycofał się ze sceny i poświęcił pracy pedagogicznej. Uczył między innymi w Lwowskim Konserwatorium Muzycznym, a w sezonie 1938-1939 kierował artystycznie i muzycznie Operą Lwowską. W 1939 roku został dyrektorem opery w Warszawie. Po wojnie osiadł na Śląsku i objął funkcję dziekana Wydziału Wokalnego Konserwatorium Muzycznego w Katowicach. W 1945 roku zorganizował Państwową Operę Śląską w Bytomiu, zostając jej pierwszym dyrektorem. Zmarł w Katowicach.

Na podstawie artykułu „Adam Didur” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.